سلام به دوستان و هموطنان خوب و مهربون 

این چند وقت حسابی مشغول جابجائی و مسائل مربوط به راه اندازی خونه ی جدید بودیم از توی داون تاون زدیم بیرون ، دور شدن از داون تاون هنوز برامون جا نیوفتاده ، زندگی کردن در مرکز شهر یه خوبیائی داره یه بدیهائی. به هر حال حدود نیم ساعتی از مرکز شهر دور شدیم. کم کم عادت می کنیم .

خوب توی این پست می خوام حجت رو برای تمام دوستانی که می خوان بیان کانادا یا اینکه چند وقتیه که اینجا زندگی می کنن تمام کنم. دوستای خوب مهاجر همه می دونیم که جابجائی مسائل و مشکلات مربوط به خودشو داره ولی اینکه چطوری این دوران رو پشت سر بگذرایم مهمه .

ما مهاجرا از نظر سن و سال و شرایط  سه دسته می شیم یه دسته زیر سی سال  که خوب هدفشون مشخصه درس می خونند تا اینکه بعد از چند سالی وارد محیط کار مناسب در کانادا بشن (زندگی دانشجوئی) ، یه دسته دوستائی هستند که می یان اینجا سه سالی رو تمام کنند پاسپورتشون رو بگیرند و برگردند به سلامت.

دسته ی سوم امسال دوستانی مثل خود من هستند که یه جورائی شرایطشون ایجاب می کنه که بمونند.

خوب ما یه چند سالی از فارغ التحصیلیمون می گذره سن بالای 35 داریم و اینکه پا بند بچه های دبستانی یا دبیرستانی هستیم . یعنی یه برنامه چندین ساله باید برای خودمون بچینیم. خوب حالا ما باید چکار کنیم.

من بارها به این مسئله اشاره کردم که این نوشته ها نظرات کاملا شخصیه هیچ کس برای کسی نمی تونه تعیین تکلیف کنه نمی تونه مشخص کنه که چه کسی چه رشته ی درسی یا چه راهی رو انتخاب کنه. شرایط زندگی هرکدوم از ماها صد در صد باهم فرق می کنه . اگر چیزی نوشته می شه یا نظری داده می شه در اصل هدف اینه که شاید دوستان بهره ای ببرند.

اولین مطلبی رو که باید براتون بگم در مورد ارتباط هموطنان محترم خارج از کشور خودمونه امیدوارم که سوءتفاهم پیش نیاید اینجوری بگم که ما از ایرون می زنیم بیرون وارد یه کشور کاملا متفاوت از نظر فرهنگی و زبانی و ..... می شیم خیلی از دوستانی که وارد کانادا می شن بعد از مدتی به دلایل مختلف شخصی، خودشون رو وارد جامعه ی ایرانی می کنند اینجا باید یه چیز رو توضیح بدم که من گریزی از هموطنان محترم ندارم همیشه قابل احترامند ولی معتقدم که تا زمانی که با خودمون (جامعه ی ایرونی ) در ارتباطیم  نمی تونیم از حال و هوای مهاجر بودن بیایم بیرون . من فکر می کنم در کنار ارتباط با دوستان ایرونی باید سعی کنیم که خودمون رو وارد جامعه ی کانادائیها کنیم اونائی که اگه به هر دیاری تعلق دارند می گن ما کانادائی هستیم (استان من کبک شهر من مونترال و کشور من کانادا) و البته چه بهتر که با خود کبکی ها هم پیاله شیم (مربوط به استان کبک) اینجوری راحت تر می تونیم از حال و هوای مهاجر بودن بیایم بیرون.

 ما توی کشور خودمون حدود سی و چند سال زمان صرف کردیم ، درسها رو خوندیم بدو بدو برای پیدا کردن کار کردیم و البته 99 درصدمون موفق به شغل مناسب شدیم حالا اومدیم اینجا از صفر شروع کردیم. خدمت دوستانی که مرتبا سوال می کنند که ما چیکار می کنیم چه درسی می خونیم عرض کنم که .... ادامه در پست بعدی

موفق باشید