سلام به دوستان خوب و محترم

قبل از اینکه به چند تا سوال پاسخ بدم باید یه  چیزی رو خدمتون عرض کنم که کاملا از تکراری بودن سوالات باخبرم و می دونم که شاید برگشتن به پست های قبلی وقت گیر باشه  بنابراین  به تک تک سوالات عزیزان پاسخ می دم  و دیگه اینکه عین سوال بدون حذف کلمه یا جمله ای، در پست گذاشته می شه .

1-  بابت وبلاگ مفیدتون واقعا ازتون ممنون هستم . سیستم پرسش و پاسخ بسیار می تونه مفید باشه من نیز تا چند ماه آینده به مونترال خواهم آمد ولی در مورد انتخاب محل سکونت هنوز مردد هستم شما در یکی از پستهاتون گفتید که مونترال شرایط بهتری برای ادامه تحصیل داره می خواستم بدونم که این شرایط بهتر چیه و آیا برای ادامه تحصیل به راحتی می توان از بورس و وام استفاده کرد یا نه؟

دیگه اینکه وضعیت کار در اونجا چه طوره آیا کار 9 دلاری به راحتی پیدا می شه تا بتوان در ابتدای ورود تا حدودی از پس هزینه های زندگی برآمد؟

سوال دیگه من اینه که گفته بودید اگر مجبور شدید از مهد خصوصی استفاده کنید دولت سال بعد قسمتی از این مبلغ را پرداخت میکنه یعنی باید هزینه مهد را برای یک سال همراه داشته باشیم؟

مبلغی که دولت به کودکان پرداخت می کنه چقدر است؟

ممنون میشم من را در این زمینه راهنمایی کنید با اینکه می دونم این روزها قطعا پر مشغله هستید.

 پاسخ: ممنون از لطف و محبت شما.

خدمت شما عرض کنم که علی رغم اینکه بارها و بارها در مورد ادامه تحصیل در وبلاگ های دوستان صحبت شده منم تاکید می کنم که اینجا در مونترال امکان درس خوندن بهتر از جاهای دیگه اس . شما از وام و بورس به راحتی می تونید استفاده کنید و یه زندگی دانشجوئی داشته باشید. وضعیت کار هم اگه کسی واقعا بخواد که کار کنه می تونه ولی خوب کارهای ساده و معمولی. اونم برای یکی دوسال اول، هیچ چیزی غیر ممکن نیست.

مهد کودک خصوصی هم ماه به ماه از شما هزینه دریافت می کنه اینجا مهد کودک خصوصی روزی 35 دلار می شه در پایان سال مالی حدودا روزی 20 دلارش به شما برخواهد گشت. ولی در نهایت مهدکودک دولتی پیدا خواهید کرد.

============

 2- من اگه ممکن باشه دوست داشتم درباره یک مطلب نظر شما رو داشته باشم. ما الان در تقریبا 15 ماه انتظار بعد از فایل فدرال هستیم(منتظر مدیکال) و آنچه که از قراین برمی آید این پروسه داره هی طولانی تر میشه کما این که در سایت مهاجرت دوباره به زمان انتظار یک ماه اضافه کردن و به 19 ماه رسید. من از یک طرف در آستانه تمام کردن سن 30 سالگی هستم و از طرفی این انتظار معلوم نیست تا به کجا طول خواهد کشید . من دارم کم کم به فکر بچه دار شدن می افتم. راستش یک مقدار اضطراب دارم که اگه این پروسه بخواهد در کانادا اتفاق بیفته و من خوب نه بیمارستان ها رو میشناسم و نه دکترهای متخصص در این زمینه و شاید دور از افراد نزدیک خانواده(مادر) شاید خیلی سخت تر باشه. با توجه به اینکه شما از لحاظ پزشکی اونجا رو دیدین و خوب ایران رو هم شناخت دارین نسبت بهش توصیه اتون چیه؟ البته به این نکته هم فکر میکنم تولد بچه در ایران یا کانادا شاید در آینده اش تاثیر داشته باشد (از لحاظ سربازی رفتن ...) و از طرفی بدو ورود با یک کودک یک ساله این هم مقوله است که جای فکر دارد! ببخشین از پیچیده بودن سوالم فکر کنم معلوم است که مضطرب هستم شما به عنوان یک مشورت نظرتون چی است؟

 پاسخ:  به نظر من اصلا دیر نشده صبر کنید تا کارهاتون انجام بشه تشریف بیارید کانادا ، بعد به فکر یه نی نی باشید. اگه با این شرایط توی ایران بچه دار بشید قطعا مدت پروسه ی شما طولانی تر خواهد شد . اینجا هیچ خانوم بارداری بدون دکتر و بدون بیمارستان نمونده. همه چیز خیلی راحت و به موقع انجام می شه علی رغم اینکه سیستم پزشکی خوبی نداره . نگران نباشید اینجا به راحتی می تونید ارتباط برقرار کنید و برای زایمانتون هم می تونید به همراه دعوتنامه، نامه از پزشک بگیرید  و مامان رو پیش خودتون بیارید تا ماههای اول کمکتون باشند.

هیچ استرسی نداره به هر حال این مقوله هم برای خودش شرایط و زمان خاصی رو می طلبه که کاملا طبیعیه. در نهایت خیلی بهتره بچه ای که قرار داشته باشید در کانادا متولد بشه. موفق باشید

=====================

 3- ازاینکه می بینم کسی هست چنین بی چشمداشت به فکرهمنوعانشه خیلی خوشحال می شم دو سوال هم ازپیشگاهتون دارم.:اگه کسی کارمندباشه(مثلاکارمندوزارت کشاورزی یابهداشت)یااینکه تبحرخاصی نداشته باشه می تونه اونجاکارپیداکنه؟دوم اینکه چنددرصدکانادافرانسوی هستند توچه ایالتهایی؟

 

پاسخ: ممنون از شما کمترین کاریه که می تونم برای دوستان مهاجر انجام بدم کار خاصی نیست .

من فکر می کنم کسی که کارمنده سخت تر از رشته های دیگه می تونه اینجا کار مناسب پیدا کنه فقط به خاطر اینکه کارمند شدن در کانادا دو زبان کاملا مسلط و قوی نیاز داره (انگلیسی و فرانسه ) که البته با جرات می تونم بگم صد در صد دوستانی که تشریف می یارن کانادا فقط %50 به پائین زبان می دونند.

الان که حدود دو سال اینجا دارم زندگی می کنم هر روز پیش از روز قبل به این قضیه ضعف زبانم پی می برم. هرچقدر زبان یاد بگیریم تازه می فهمیم که هیچ چیز بلد نیستیم.

پس بنابراین نکته اصلی و مهم کارمند اداری  شدن توی کانادا یه شرایط زبانی و زمانی خاصی می طلبه . به هر حال غیر ممکن نیست.

یه کمی زبان بلد باشید کارهای معمولی مثل فروشندگی و کار در کارخانه ها (به عنوان کارگر ساده) و .....  پیدا کنید.که البته هرگز ما ایرانی ها رو قانع نمی کنه به هر حال جهش می کنیم و همیشه به بالاترین دست پیدا می کنیم. 

یه نکته مهم رو باید بدونید که البته همه می دونیم، روزی و مقرری هر کسی دست خداست . ما حرکت و تلاش می کنیم و صد در صد خداوند پاسخ خواهد داد و نتیجه خواهیم گرفت. با این اعتقاد هرگز هیچ کس بیکار نمی مونه .

من فکر می کنم که هر وقت هرچیز خوبی رو از خدا بخواهیم و اراده کنیم حتما بدست خواهیم آورد. برای منکه تا حالا همین طور بوده.

دیگه اینکه براتون بگم که %80 استان کبک (مونترال) فرانسه زبان هستند تمام نوشته ها و تابلوها به زبان فرانسه هست. همچنین در تمام ایالتهای کانادا هم زبان انگلیسی و هم فرانسه رایجه. که البته انگلیسی رایجتره. یه جورائی همه با این دو زبان آشنا هستند. هر دو رو باید یاد گرفت.

 با آرزوی سربلندی و پیروزی برای همه ی دوستان و مهاجرین عزیز